Vader Assange vreest voor het leven van zijn zoon

John Shipton, de vader van Julian Assange bezocht zijn zoon vorige week in de gevangenis in Londen waar hij wordt vastgehouden in afwachting van het proces over zijn uitlevering aan de Verenigde Staten, komend voorjaar. Shipton vreest dat Assange er niet meer levend uitkomt. 'Na negen jaar vervolging voor de moed om Amerikaanse oorlogsmisdaden te onthullen moet ik de bittere waarheid onder ogen zien dat hij in gevangenschap zou kunnen sterven.'

Al eerder waren berichten naar buiten gekomen over de slechte lichamelijke en geestelijke conditie van Assange. De Amerikaanse oud-diplomaat Craig Murray woonde op 21 oktober een zitting bij van de rechtbank ter vaststelling van formaliteiten in de voorbereiding van het uitleveringsproces. Murray was geschokt over de lichamelijke en en geestelijke conditie van Assange tijdens de rechtzitting. Een uitgebreid verslag van Murray is in vertaling te lezen bij Krapuul. Opmerkelijk is ook dat er niet minder dan vijf vertegenwoordigers van de Amerikaanse regering bij het proces aanwezig waren, en dat ze achter de Britse aanklagers zaten en hen in wezen opdrachten gaven.

CIA liet Spaans bedrijf Assange bespioneren

Het Spaanse Hoogerechtshof is een onderzoek begonnen tegen het bedrijf UC Global S.L. dat de ambassade van Ecuador in Londen moest beveiligen, schrijft de Spaanse krant El Pais. Het bedrijf blijkt van de CIA opdrachten te hebben aanvaard om Assange tijdens zijn verblijf daar af te luisteren. David Morales, de eigenaar het bedrijf zou audio- en video-opnames van ontmoetingen van Assange met zijn advocaten en medewerkers hebben overhandigd aan de Amerikaanse geheime dienst.
Morales, een militair op verlof, was ingehuurd door de geheime dienst van Ecuador voor de beveiliging van de ambassade. Na een bezoek aan een beurs voor security-bedrijven in Las Vegas vertelde hij zijn naaste medewerkers onder geheimhouding dat hij opdrachten van de CIA had aanvaard: “We are playing in another league. This is the first division,”.

In december 2017 organiseerde Morales een ontmoeting tussen het hoofd van de Ecuadoriaanse geheime dienst en Assange over een mogelijke overdracht naar een ander land. Morales maakte van dat gesprek opnames die hij ter beschikking stelde van de Amerikanen. Direct daarna vaardigde de VS een internationaal aanhoudingsbevel uit tegen Assange.

Morales zorgde ook voor drie gescheiden streaming diensten van de opnames in de ambassade: een voor Ecuador, een voor zijn eigen bedrijf en een die kennelijk bedoeld was voor de Amerikanen. Microfoons werden geïnstalleerd in de brandblusapparatuur en ook in het vrouwentoilet. Daar ontving Assange, die buitengewoon argwanend was en overal afluisterapparatuur vermoedde, zijn gasten ook wel voor vertrouwenlijke gesprekken.

Assange zal zich dan ook niet verbazen over de activiteiten van UC Global S.L.. Nog voordat hij uit de ambassade werd gezet maakte Wikileaks al bekend dat er een onderzoek naar afluisterpraktijken liep. Video- en fotomateriaal was in Spanje opgedoken bij afpersers die dachten er geld aan te kunnen verdienen.

Cowdfunding actie voor Chelsea Manning

Chelsea Manning zit inmiddels meer dan een half jaar vast in een federale gevangenis in Alexandria, Virginia omdat ze weigert te getuigen voor een Grand Jury over haar contacten met Wikileaks en Julian Assange. In mei is haar detentie korte tijd onderbroken vanwege de beëindiging van de zittingstermijn van de Grand Jury, maar al na enkele dagen werd ze opnieuw vastgezet omdat ze ook niet voor de nieuw benoemde Grand Jury wilde verschijnen. Manning is principiëel gekant tegen de geheime zittingen van dit speciale orgaan dat rechtszittingen moet voorbereiden. Daarbij komt dat alle informatie die ze zou kunnen geven al bekend is uit haar eerdere proces voor de militaire rechtbank in 2013. Manning:

“This grand jury seeks to undermine the integrity of public discourse with the aim of punishing those who expose any serious, ongoing, and systemic abuses of power by this government.”

Voor elke dag dat Manning weigert te getuigen voor de Grand Jury wordt haar een boete opgelegd van aanvankelijk 500 dollar en sinds half augustus 1000 dollar. Een poging om deze straf per kort geding ongedaan te maken werd door de rechter afgewezen. Dit ondanks de schets van haar persoonlijke situatie tijdens de zitting van het kort geding, waarbij werd aangegeven dat zij geen spaargeld heeft, dat eventuele inkomsten door de hechtenis onmogelijk zijn gemaakt en dat zij haar persoonlijke bezittingen heeft moeten overbrengen naar een opslag omdat zij ook de huur van haar appartement niet meer kan voldoen. De boete kan uiteindelijk oplopen tot 441.000 dollar.

De Amerikaanse supportgroep 'Chelsea Manning Resists', die mensen aanspoort Manning te schrijven, is nu ook gestart met een crowdfunding actie. Bijna vijfduizend mensen hebben al ingetekend. Het geld zal worden besteed aan alle juridische kosten die voor haar zaak moeten worden gemaakt.

Persvrijheid in de VS onder druk

Op de World Press Freedom Index van Reporters Sans Frontières (RSF) staat de VS met een 48e plaats niet erg hoog genoteerd. Met een president die de pers 'de vijand van het volk' noemt hoeft het niet te verbazen dat dit land de afgelopen jaren is gedaald op de thermometer van de persvrijheid wereldwijd. Maar of de betekenis daarvan overal doordringt is de vraag. De associatie van de VS met vrijheidsrechten is diep ingebakken in de publieke opinie. De reputatie van de Amerikanen is zo groot dat de kwaliteit van het nieuws uit de Verenigde Staten vooralsnog door de meeste media min of meer gelijkgeschakeld wordt aan de nieuwsvoorziening in (Noord-)Europese landen boven aan de lijst van RSF.

Een brede coalitie van organisaties die zich zorgen maken over het persvrijheid in de VS probeert nu met de U.S. Press Freedom Tracker duidelijk te maken dat er echt iets aan de hand is in Trumpland. En ook dat het niet alleen aan het Witte Huis ligt. Media berichten doorgaans vooral over incidenten, maar een overzicht van een reeks incidenten geeft pas een beeld van een trend. En die trend is bepaald niet gunstig voor de Amerikaanse journalisten. Journalisten in de Verenigde Staten worden geconfronteerd met vijandigheid van de kant van lokale en federale overheden, en een groeiend aantal juridische bedreigingen voor zichzelf en hun bronnen.

Vriend van Assange vervolgd in Ecuador

De jacht op Julian Assange en Wikileaks heeft een nieuw slachtoffer geëist. De Zweedse IT-specialist Ola Bini is op 11 april, de dag dat zijn vriend Assange door de Britse politie uit de ambassade van Ecuador werd gehaald, in Ecuador gearresteerd. Hij heeft twee maanden zonder duidelijke aanklacht in de gevangenis doorgebracht. In juni moest hij vanwege de onrechtmatigheid van zijn gevangenneming worden vrijgelaten, maar hij moet in het land zijn proces afwachten. Waarvan hij precies beschuldigd wordt blijft onduidelijk, de aanklacht is in de loop van de tijd ook al een keer gewijzigd. Justitie is kennelijk niet geheel zeker van de zaak. Nadat alle apparatuur van Bini al in beslag was genomen heeft de politie vorige week een inval gedaan bij een expert die de verdediging terzijde staat. Ook bij hem is alle apparatuur in beslag genomen. Amnesty International heeft opnieuw geprotesteerd tegen de ernstige schending van de rechten van Bini op een eerlijk proces. Amnesty volgt zijn proces omdat eerder al is gebleken dat de er sprake is van directe inmenging van de regering bij zijn arrestatie en vervolging.

Ola Bini moet in Ecuador zijn proces afwachten. Tot nu toe is er weinig aandacht geweest voor zijn zaak in de main stream media.

Australische klokkenluider McBride is niet bang voor de gevangenis

Het proces tegen de voormalige legeradvocaat en klokkenluider David McBride is gepland voor komend voorjaar. McBride legde met zijn informatie aan journalisten van de Australische nieuwszender ABC de basis voor de “The Afghan Files”, onthullingen over misdragingen van Australische militairen in Afghanistan. Deze onthullingen waren eerder dit jaar aanleiding voor een grootscheepse inval door de politie bij de Australische omroep waarbij meer dan 9000 documenten zijn onderzocht.

McBride  wordt beschuldigd van het lekken van staatsgeheimen, maar een duidelijke bewijsvoering is er volgens hem nog niet. McBride ontkent niet dat hij de geheime documenten gelekt heeft. Hij zag het als zijn plicht om onwettig gedrag van de overheid te rapporteren. De dreiging van gevangenisstraf maakt geen indruk op de militaire klokkenluider: “They’ve threatened me all along with going to jail. If I was afraid of going to jail, why would I have been a soldier?”

De  Afghan Files bestaan uit documenten uit de afgelopen tien jaar over het optreden van Australische troepen in Afghanistan. Onderzoek leidde tot grote zorgen bij het Australische ministerie van Defensie, zo blijkt uit diverse rapporten. Die melden onder andere het doden van een man en zijn slapende kind, van een gevangene en van verschillende mensen, zowel volwassenen als kinderen, die duidelijk niet betrokken waren bij gevechtshandelingen. Sommige van die incidenten hebben indertijd wel de pers bereikt, maar Defensie gaf nooit volledige openbaarheid. Ook worden confrontaties tussen commandanten en onderzoekers gemeld. Uit de stukken wordt wel duidelijk dat men behoorlijk in de maag zat met het optreden van de soldaten, maar in veel gevallen zijn acties uitgebleven. Een rapport uit 2014 meldt dat de problemen voortkomen uit de organisatiecultuur, een “warrior culture” waarbij officieren een oogje dichtknijpen voor ongeoorloofd gedrag.

McBride (55) loopt het risico de rest van zijn leven in de gevangenis te moeten doorbrengen. Hij ziet echter nog wel kansen om daaraan te ontsnappen. Hij voert als advocaat zijn eigen verdediging en zegt nog wel een paar truucjes achter de hand te hebben. Voor Defensie is het proces trouwens ook een risico. Veel informatie zal openbaar worden die men liever in de doofpot had willen stoppen.

[Foto: CAPT Stu Wood. Courtesy Australian Government Department of Defence, CC]

Chelsea Manning nog steeds vast - boete loopt al in de tienduizenden dollars

Klokkenluider Chelsea Manning zit inmiddels al weer meer dan 150 dagen in de cel omdat een Grand Jury haar wil dwingen vragen te beantwoorden over haar contacten in 2010 met WikiLeaks. Behalve haar hechtenis (sinds begin maart dit jaar) tot ze wil meewerken heeft de jury haar sinds 16 mei een boete opgelegd van 500 dollar per dag, die vanaf 16 augustus jl. verhoogd is tot 1.000 dollar per dag. Als deze sancties doorgaan kan de boete oplopen tot 441.000 dollar.

De zelden ingezette procedure met een Grand Jury lijkt er met name op gericht om Manning te ondervragen over hulp die zij zou hebben gekregen van Julian Assange bij (waarschijnlijk mislukte) pogingen om het wachtwoord van een medewerker van het Pentagon te kraken. Manning, die via WikiLeaks oorlogsmisdaden van de Amerikanen in Afghanistan en Irak aan het licht bracht, heeft bij haar berechting verantwoording voor haar daden afgelegd en werd veroordeeld tot 35 jaar gevangenisstraf. President Obama schold bij zijn vertrek uit het Witte Huis haar resterende straf kwijt. Manning heeft nu geweigerd vragen in een Grand Jury-procedure te beantwoorden, omdat de zittingen niet openbaar zijn en omdat zij alle vragen over haar daden al heeft beantwoord tijdens haar proces. Daarbij is bovendien niet vast komen te staan dat zij contact met Assange heeft gehad. Het is dan ook alleen al vanuit dit oogpunt een klaarblijkelijke poging van justitie in de VS om haar alsnog te belasten en daarmee de zaak tegen Assange (zie bericht hieronder) te onderbouwen.

Rechter weigert herziening

In een soort kort geding-procedure die Mannings advocaten hebben aangespannen heeft een federale rechter deze week beslist dat er geen reden is om de opgelegde hechtenis en boete te herzien. Rechter Anthony Trenga wees ook het verzoek om een hoorzitting over de proportionaliteit van de gijzeling van Manning af. Als onderbouwing van zijn beslissing stelde hij, dat Manning de mogelijkheid heeft om de boete te schikken en dat zij die optie ook nog heeft na haar vrijlating. “Therefore, the imposed fines of $500 per day after 30 days and $1,000 per day after 60 days is not so excessive as to relieve her of those sanctions or to constitute punishment rather than a coercive measure.” Zo erg is het allemaal niet, luidt samengevat zijn argument. Dit ondanks de schets van haar persoonlijke situatie tijdens de zitting van het kort geding, waarbij werd aangegeven dat zij geen spaargeld heeft, dat eventuele inkomsten door de hechtenis onmogelijk zijn gemaakt en dat zij haar persoonlijke bezittingen heeft moeten overbrengen naar een opslag omdat zij ook de huur van haar appartement niet meer kan voldoen.

Manning reageerde op het vonnis met de opmerking, dat zij teleurgesteld is, maar allerminst verrast. “The government and the judge must know by now that this doesn’t change my position one bit.” Al voorafgaand aan de eerste jury-zitting waar zij weigerde te verschijnen had Manning in een helder statement aangegeven waarom zij niet wenste te verschijnen en dat niets haar daartoe zal kunnen dwingen. Zoals Manning eerder al heeft aangegeven lijkt het erop, dat de Trump-administratie met deze acties wraak wil nemen op het besluit van Obama haar straf kwijt te schelden. Trump zelf heeft kort na zijn aantreden verklaard dat Manning nooit had moeten worden vrijgelaten. Volgens haar advocaten kan haar hechtenis nog zeker een jaar duren als deze of een hogere rechter niet ingrijpt.