Het Spaanse Hoogerechtshof is een onderzoek begonnen tegen het bedrijf UC Global S.L. dat de ambassade van Ecuador in Londen moest beveiligen, schrijft de Spaanse krant El Pais. Het bedrijf blijkt van de CIA opdrachten te hebben aanvaard om Assange tijdens zijn verblijf daar af te luisteren. David Morales, de eigenaar het bedrijf zou audio- en video-opnames van ontmoetingen van Assange met zijn advocaten en medewerkers hebben overhandigd aan de Amerikaanse geheime dienst.
Morales, een militair op verlof, was ingehuurd door de geheime dienst van Ecuador voor de beveiliging van de ambassade. Na een bezoek aan een beurs voor security-bedrijven in Las Vegas vertelde hij zijn naaste medewerkers onder geheimhouding dat hij opdrachten van de CIA had aanvaard: “We are playing in another league. This is the first division,”.
In december 2017 organiseerde Morales een ontmoeting tussen het hoofd van de Ecuadoriaanse geheime dienst en Assange over een mogelijke overdracht naar een ander land. Morales maakte van dat gesprek opnames die hij ter beschikking stelde van de Amerikanen. Direct daarna vaardigde de VS een internationaal aanhoudingsbevel uit tegen Assange.
Morales zorgde ook voor drie gescheiden streaming diensten van de opnames in de ambassade: een voor Ecuador, een voor zijn eigen bedrijf en een die kennelijk bedoeld was voor de Amerikanen. Microfoons werden geïnstalleerd in de brandblusapparatuur en ook in het vrouwentoilet. Daar ontving Assange, die buitengewoon argwanend was en overal afluisterapparatuur vermoedde, zijn gasten ook wel voor vertrouwenlijke gesprekken.
Assange zal zich dan ook niet verbazen over de activiteiten van UC Global S.L.. Nog voordat hij uit de ambassade werd gezet maakte Wikileaks al bekend dat er een onderzoek naar afluisterpraktijken liep. Video- en fotomateriaal was in Spanje opgedoken bij afpersers die dachten er geld aan te kunnen verdienen.
zaterdag 5 oktober 2019
woensdag 2 oktober 2019
Cowdfunding actie voor Chelsea Manning
Chelsea Manning zit inmiddels meer dan een half jaar vast in een federale gevangenis in Alexandria, Virginia omdat ze weigert te getuigen voor een Grand Jury over haar contacten met Wikileaks en Julian Assange. In mei is haar detentie korte tijd onderbroken vanwege de beëindiging van de zittingstermijn van de Grand Jury, maar al na enkele dagen werd ze opnieuw vastgezet omdat ze ook niet voor de nieuw benoemde Grand Jury wilde verschijnen. Manning is principiëel gekant tegen de geheime zittingen van dit speciale orgaan dat rechtszittingen moet voorbereiden. Daarbij komt dat alle informatie die ze zou kunnen geven al bekend is uit haar eerdere proces voor de militaire rechtbank in 2013. Manning:
De Amerikaanse supportgroep 'Chelsea Manning Resists', die mensen aanspoort Manning te schrijven, is nu ook gestart met een crowdfunding actie. Bijna vijfduizend mensen hebben al ingetekend. Het geld zal worden besteed aan alle juridische kosten die voor haar zaak moeten worden gemaakt.
“This grand jury seeks to undermine the integrity of public discourse with the aim of punishing those who expose any serious, ongoing, and systemic abuses of power by this government.”Voor elke dag dat Manning weigert te getuigen voor de Grand Jury wordt haar een boete opgelegd van aanvankelijk 500 dollar en sinds half augustus 1000 dollar. Een poging om deze straf per kort geding ongedaan te maken werd door de rechter afgewezen. Dit ondanks de schets van haar persoonlijke situatie tijdens de zitting van het kort geding, waarbij werd aangegeven dat zij geen spaargeld heeft, dat eventuele inkomsten door de hechtenis onmogelijk zijn gemaakt en dat zij haar persoonlijke bezittingen heeft moeten overbrengen naar een opslag omdat zij ook de huur van haar appartement niet meer kan voldoen. De boete kan uiteindelijk oplopen tot 441.000 dollar.
De Amerikaanse supportgroep 'Chelsea Manning Resists', die mensen aanspoort Manning te schrijven, is nu ook gestart met een crowdfunding actie. Bijna vijfduizend mensen hebben al ingetekend. Het geld zal worden besteed aan alle juridische kosten die voor haar zaak moeten worden gemaakt.
woensdag 25 september 2019
Persvrijheid in de VS onder druk
Op de World Press Freedom Index van Reporters Sans Frontières (RSF) staat de VS met een 48e plaats niet erg hoog genoteerd. Met een president die de pers 'de vijand van het volk' noemt hoeft het niet te verbazen dat dit land de afgelopen jaren is gedaald op de thermometer van de persvrijheid wereldwijd. Maar of de betekenis daarvan overal doordringt is de vraag. De associatie van de VS met vrijheidsrechten is diep ingebakken in de publieke opinie. De reputatie van de Amerikanen is zo groot dat de kwaliteit van het nieuws uit de Verenigde Staten vooralsnog door de meeste media min of meer gelijkgeschakeld wordt aan de nieuwsvoorziening in (Noord-)Europese landen boven aan de lijst van RSF.
Een brede coalitie van organisaties die zich zorgen maken over het persvrijheid in de VS probeert nu met de U.S. Press Freedom Tracker duidelijk te maken dat er echt iets aan de hand is in Trumpland. En ook dat het niet alleen aan het Witte Huis ligt. Media berichten doorgaans vooral over incidenten, maar een overzicht van een reeks incidenten geeft pas een beeld van een trend. En die trend is bepaald niet gunstig voor de Amerikaanse journalisten. Journalisten in de Verenigde Staten worden geconfronteerd met vijandigheid van de kant van lokale en federale overheden, en een groeiend aantal juridische bedreigingen voor zichzelf en hun bronnen.
Een brede coalitie van organisaties die zich zorgen maken over het persvrijheid in de VS probeert nu met de U.S. Press Freedom Tracker duidelijk te maken dat er echt iets aan de hand is in Trumpland. En ook dat het niet alleen aan het Witte Huis ligt. Media berichten doorgaans vooral over incidenten, maar een overzicht van een reeks incidenten geeft pas een beeld van een trend. En die trend is bepaald niet gunstig voor de Amerikaanse journalisten. Journalisten in de Verenigde Staten worden geconfronteerd met vijandigheid van de kant van lokale en federale overheden, en een groeiend aantal juridische bedreigingen voor zichzelf en hun bronnen.
dinsdag 10 september 2019
Vriend van Assange vervolgd in Ecuador
De jacht op Julian Assange en Wikileaks heeft een nieuw slachtoffer geëist. De Zweedse IT-specialist Ola Bini is op 11 april, de dag dat zijn vriend Assange door de Britse politie uit de ambassade van Ecuador werd gehaald, in Ecuador gearresteerd. Hij heeft twee maanden zonder duidelijke aanklacht in de gevangenis doorgebracht. In juni moest hij vanwege de onrechtmatigheid van zijn gevangenneming worden vrijgelaten, maar hij moet in het land zijn proces afwachten. Waarvan hij precies beschuldigd wordt blijft onduidelijk, de aanklacht is in de loop van de tijd ook al een keer gewijzigd. Justitie is kennelijk niet geheel zeker van de zaak. Nadat alle apparatuur van Bini al in beslag was genomen heeft de politie vorige week een inval gedaan bij een expert die de verdediging terzijde staat. Ook bij hem is alle apparatuur in beslag genomen. Amnesty International heeft opnieuw geprotesteerd tegen de ernstige schending van de rechten van Bini op een eerlijk proces. Amnesty volgt zijn proces omdat eerder al is gebleken dat de er sprake is van directe inmenging van de regering bij zijn arrestatie en vervolging.
Ola Bini moet in Ecuador zijn proces afwachten. Tot nu toe is er weinig aandacht geweest voor zijn zaak in de main stream media.
Ola Bini moet in Ecuador zijn proces afwachten. Tot nu toe is er weinig aandacht geweest voor zijn zaak in de main stream media.
zaterdag 31 augustus 2019
Australische klokkenluider McBride is niet bang voor de gevangenis
Het proces tegen de voormalige legeradvocaat en klokkenluider David McBride is gepland voor komend voorjaar. McBride legde met zijn informatie aan journalisten van de Australische nieuwszender ABC de basis voor de “The Afghan Files”, onthullingen over misdragingen van Australische militairen in Afghanistan. Deze onthullingen waren eerder dit jaar aanleiding voor een grootscheepse inval door de politie bij de Australische omroep waarbij meer dan 9000 documenten zijn onderzocht.
McBride wordt beschuldigd van het lekken van staatsgeheimen, maar een duidelijke bewijsvoering is er volgens hem nog niet. McBride ontkent niet dat hij de geheime documenten gelekt heeft. Hij zag het als zijn plicht om onwettig gedrag van de overheid te rapporteren. De dreiging van gevangenisstraf maakt geen indruk op de militaire klokkenluider: “They’ve threatened me all along with going to jail. If I was afraid of going to jail, why would I have been a soldier?”
De Afghan Files bestaan uit documenten uit de afgelopen tien jaar over het optreden van Australische troepen in Afghanistan. Onderzoek leidde tot grote zorgen bij het Australische ministerie van Defensie, zo blijkt uit diverse rapporten. Die melden onder andere het doden van een man en zijn slapende kind, van een gevangene en van verschillende mensen, zowel volwassenen als kinderen, die duidelijk niet betrokken waren bij gevechtshandelingen. Sommige van die incidenten hebben indertijd wel de pers bereikt, maar Defensie gaf nooit volledige openbaarheid. Ook worden confrontaties tussen commandanten en onderzoekers gemeld. Uit de stukken wordt wel duidelijk dat men behoorlijk in de maag zat met het optreden van de soldaten, maar in veel gevallen zijn acties uitgebleven. Een rapport uit 2014 meldt dat de problemen voortkomen uit de organisatiecultuur, een “warrior culture” waarbij officieren een oogje dichtknijpen voor ongeoorloofd gedrag.
McBride (55) loopt het risico de rest van zijn leven in de gevangenis te moeten doorbrengen. Hij ziet echter nog wel kansen om daaraan te ontsnappen. Hij voert als advocaat zijn eigen verdediging en zegt nog wel een paar truucjes achter de hand te hebben. Voor Defensie is het proces trouwens ook een risico. Veel informatie zal openbaar worden die men liever in de doofpot had willen stoppen.
McBride wordt beschuldigd van het lekken van staatsgeheimen, maar een duidelijke bewijsvoering is er volgens hem nog niet. McBride ontkent niet dat hij de geheime documenten gelekt heeft. Hij zag het als zijn plicht om onwettig gedrag van de overheid te rapporteren. De dreiging van gevangenisstraf maakt geen indruk op de militaire klokkenluider: “They’ve threatened me all along with going to jail. If I was afraid of going to jail, why would I have been a soldier?”
De Afghan Files bestaan uit documenten uit de afgelopen tien jaar over het optreden van Australische troepen in Afghanistan. Onderzoek leidde tot grote zorgen bij het Australische ministerie van Defensie, zo blijkt uit diverse rapporten. Die melden onder andere het doden van een man en zijn slapende kind, van een gevangene en van verschillende mensen, zowel volwassenen als kinderen, die duidelijk niet betrokken waren bij gevechtshandelingen. Sommige van die incidenten hebben indertijd wel de pers bereikt, maar Defensie gaf nooit volledige openbaarheid. Ook worden confrontaties tussen commandanten en onderzoekers gemeld. Uit de stukken wordt wel duidelijk dat men behoorlijk in de maag zat met het optreden van de soldaten, maar in veel gevallen zijn acties uitgebleven. Een rapport uit 2014 meldt dat de problemen voortkomen uit de organisatiecultuur, een “warrior culture” waarbij officieren een oogje dichtknijpen voor ongeoorloofd gedrag.
McBride (55) loopt het risico de rest van zijn leven in de gevangenis te moeten doorbrengen. Hij ziet echter nog wel kansen om daaraan te ontsnappen. Hij voert als advocaat zijn eigen verdediging en zegt nog wel een paar truucjes achter de hand te hebben. Voor Defensie is het proces trouwens ook een risico. Veel informatie zal openbaar worden die men liever in de doofpot had willen stoppen.
[Foto: CAPT Stu Wood. Courtesy Australian Government Department of Defence, CC]
zaterdag 10 augustus 2019
Chelsea Manning nog steeds vast - boete loopt al in de tienduizenden dollars
Klokkenluider Chelsea Manning zit inmiddels al weer meer dan
150 dagen in de cel omdat een Grand Jury
haar wil dwingen vragen te beantwoorden over haar contacten in 2010 met
WikiLeaks. Behalve haar hechtenis (sinds begin maart dit jaar) tot ze wil meewerken
heeft de jury haar sinds 16 mei een boete opgelegd van 500 dollar per dag, die
vanaf 16 augustus jl. verhoogd is tot 1.000 dollar per dag. Als deze sancties
doorgaan kan de boete oplopen tot 441.000 dollar.
De zelden ingezette procedure met een Grand Jury lijkt er met name op gericht om Manning te ondervragen over
hulp die zij zou hebben gekregen van Julian Assange bij (waarschijnlijk mislukte)
pogingen om het wachtwoord van een medewerker van het Pentagon te kraken.
Manning, die via WikiLeaks oorlogsmisdaden van de Amerikanen in Afghanistan en
Irak aan het licht bracht, heeft bij haar berechting verantwoording voor haar
daden afgelegd en werd veroordeeld tot 35 jaar gevangenisstraf. President Obama
schold bij zijn vertrek uit het Witte Huis haar resterende straf kwijt. Manning
heeft nu geweigerd vragen in een Grand Jury-procedure te beantwoorden, omdat de
zittingen niet openbaar zijn en omdat zij alle vragen over haar daden al heeft
beantwoord tijdens haar proces. Daarbij is bovendien niet vast komen te staan
dat zij contact met Assange heeft gehad. Het is dan ook alleen al vanuit dit
oogpunt een klaarblijkelijke poging van justitie in de VS om haar alsnog te
belasten en daarmee de zaak tegen Assange (zie bericht hieronder) te onderbouwen.
Rechter weigert
herziening
In een soort kort geding-procedure die Mannings advocaten
hebben aangespannen heeft een federale rechter deze week beslist dat er geen
reden is om de opgelegde hechtenis en boete te herzien. Rechter Anthony Trenga
wees ook het verzoek om een hoorzitting over de proportionaliteit van de gijzeling
van Manning af. Als onderbouwing van zijn beslissing stelde hij, dat Manning de
mogelijkheid heeft om de boete te schikken en dat zij die optie ook nog heeft na haar
vrijlating. “Therefore, the
imposed fines of $500 per day after 30 days and $1,000 per day after 60 days is
not so excessive as to relieve her of those sanctions or to constitute
punishment rather than a coercive measure.” Zo erg is het allemaal
niet, luidt samengevat zijn argument. Dit ondanks de schets van haar
persoonlijke situatie tijdens de zitting van het kort geding, waarbij werd
aangegeven dat zij geen spaargeld heeft, dat eventuele inkomsten door de
hechtenis onmogelijk zijn gemaakt en dat zij haar persoonlijke bezittingen
heeft moeten overbrengen naar een opslag omdat zij ook de huur van haar
appartement niet meer kan voldoen.
Vonnis van federale rechter in de VS opsteker voor Julian Assange
De uitspraak op 30 juli jl. van een federale rechter in de
VS in de zaak over de ‘gehackte’ mails van een campagnemanager van Hilary
Clinton lijkt om twee redenen van groot belang voor Julian Assange. Assange zit
in het Verenigd Koninkrijk een straf uit van vijftig weken omdat hij de
voorwaarden voor zijn borgtocht had geschonden door toevlucht te zoeken in de
ambassade van Ecuador in Londen en zich zo aan de Britse justitie te onttrekken.
Na zijn arrestatie in april dit jaar diende de Amerikaanse justitie een
uitleveringsverzoek in bij de Britten. De VS willen Assange vervolgen voor de
publicatie via WikiLeaks van talrijke 'staatsgeheime' documenten en voor
samenzwering tegen de staat, een berucht element uit de anti-spionagewetgeving
in de VS op basis waarvan indertijd bijvoorbeeld ook Daniel Ellsberg, onthuller
van de Pentagon Papers over de oorlog in Vietnam, werd aangeklaagd. Sinds diens
vervolging mislukte, leek het pleidooi van Ellbergs verdedigers dat de
grondwettelijk gegarandeerde persvrijheid van hoger belang kan zijn dan het
publiceren van staatsgeheimen vrij algemeen aanvaard en werden aanklachten op
basis van de Espionage Act uit 1917 nog
maar zelden gebruikt. Tot aan de berechting van klokkenluider Bradley Manning,
die in 2013 ook daadwerkelijk werd veroordeeld op basis van deze wetgeving, zij
het niet voor hulp aan de vijand en niet voor het publiceren van
staatsgeheimen. Desondanks haalt justitie in de VS dit artikel nu toch weer van
stal om Assange uitgeleverd te krijgen.
'Russische hack' onbewezen
Het vonnis van 30 juli is geveld in de rechtszaak die de
Democratische Partij in de VS (het Democratic National Congress, DNC) aanspande
tegen WikiLeaks ‘en andere partijen’. Volgens de aanklacht van DNC zou
WikiLeaks, dat op een cruciaal moment in de verkiezingsstrijd tussen Trump en
Clinton een omvangrijke mailcorrespondentie van de campagneleider van de
Democraten publiceerde, de bewuste correspondentie toegespeeld hebben gekregen
van een Russische inlichtingendienst. Rechter John G. Koeltl stelt in zijn
opzienbarende vonnis echter, dat de DNC voor deze bewering geen enkel
steekhoudend bewijs heeft aangeleverd. Oftewel: dit onderdeel van ‘Russiagate’
– de betrokkenheid van Poetin c.s. bij het beïnvloeden van de verkiezingen in
de VS – berust vooralsnog louter op onbewezen aantijgingen. Zelfs van het
hacken van servers van de DNC is niets gebleken. Ergo: het is ook mogelijk dat
er van binnenuit is gelekt bij de Democraten.
Rechter beschouwt
WikiLeaks als nieuwsorganisatie
Van verstrekkender belang lijkt nog, dat de federale rechter
in zijn vonnis tevens stelt, dat WikiLeaks alleszins vergelijkbaar is met
andere media die nieuws verspreiden: “If
WikiLeaks could be held liable for publishing documents concerning the DNC’s
political financial and voter-engagement strategies simply because the DNC
labels them ‘secret’ and trade secrets, then so could any newspaper or other
media outlet. (-) The First Amendment prevents such liability
in the same way it would preclude liability for press outlets that publish
materials of public interest despite defects in the way the materials were
obtained so long as the disseminator did not participate in any wrongdoing in
obtaining the materials in the first place.” (The First Amendment is
het eerste artikel van de Amerikaanse grondwet, waarin de basisvrijheden staan
omschreven, waaronder die van de persvrijheid.) De rechter voegt hieraan nog
uitdrukkelijk toe, dat het niet verboden is om gestolen documenten te
publiceren, zolang althans het publicatiemedium niet zelf betrokken is geweest
bij de diefstal: “A person is entitled to publish stolen documents that the
publisher requested from a source so long as the publisher did not participate
in the theft.”
Abonneren op:
Posts (Atom)



